De Aussi Millions 2009 zitten erop. Het was één groot avontuur.  Je moet even een eindje vliegen maar dan heb je ook wel wat.
Bij aankomst is het alleen wel een gedoe om door de douane te komen. Je wordt echt ondersteboven gekeerd en ze willen alles van je weten. De engelse invloed is hier ook meer dan aanwezig en zo kwam het dus dat ik aan de verkeerde kant van de loopband stond. Melbourne is mooi. De mensen zijn er leuk en aardig. Niet zoals in Amerika waar de meeste `hello, goodmorning sir how are you` fake zijn.

Ze zijn hier ook zeker in voor een geintje en weten goed repliek te geven. Het hotel waar ik sliep was super. Het deed mij wel heel erg aan Vegas denken. Twee grote hotels die aan elkaar verbonden zijn door een loopbrug. 52 Restaurants, een groot shopping gedeelte, 2 bioscopen, een bowlingbaan, 3 discotheken, twee zwembaden met alles erop en eraan en een gigantisch casino wat 24 uur per dag open was. Tel daarbij ook nog eens de gigantische pokerroom bij op – die ook 24 uur per dag open is – en dan begrijp je wel dat dit het walhalla is voor een ieder die daar van houdt.

Het toernooi zelf daar is al veel over gezegd en geschreven op de diverse pokerfora. Uiteindelijk heb ik het 4 uur volgehouden. Ik zal hier in mijn column nog een keer proberen uit te leggen wat er nou precies gebeurd is en waarom ik zo gespeeld heb. Toen ik aan mijn tafel kwam zag ik al dat ik niet de gunstigste tafel had geloot. Ik zat zelf op seat 3 en op seat 1 zat Jeff Madsen – winnaar van de player of the year wsop 2007 – en op seat 9 zat Matt Vengrin een andere Full tilt pro. Daarbij zat nog op seat 2 Casey Kastle en op seat 6 een pro waarvan ik nu nog niet weet hoe hij heet – Hij lag er vrij snel uit, omdat zijn geturnde straat gecalt werd door Matt die met zijn geflopte set quads rivered – .

Als je aan zo’n toernooi mee doet dan weet je dat dat kan gebeuren, maar je hoopt in het begin van het toernooi toch een tafel te treffen met veel locals. Ik kwam niet lekker in mijn spel. Het enige wat ik een beetje kon doen was de blinden oppakken van de twee buurmannen naast mij. De handen die ik speelde hitte ik niet en zo kwam het dat ik al snel terug zakte naar 14000. Niks aan de hand natuurlijk met 90 minuten blinds die nu op 100/200 stonden met een 25 ante. Nadat ik de hand ervoor mijn AJ raisde en na een reraise moest afleggen kreeg ik nu utg AhJh. Ik besloot om nu alleen te limpen om zo na een reraise te bekijken of ik die hand nog wilde spelen. Nu werd er echter alleen door de button, de sb en bb gespeeld. Jeff zat in de sb, Casey dus bb en Matt op de button. De flop is 5h7h3s. Sb, bb en ik checken waarop Matt het 550 maakt. Jeff raised hier naar 1650. De bb fold en ik zie aan Matt dat hij ook gaat folden. Ik besluit hier dus om alleen te callen, omdat ik positie heb op Jeff. Op dat moment zet ik hem op 2 paar.
Achteraf kan je zeggen dat die range te klein is en dat is ook zo, maar dat was op dat moment mijn gevoel. De turn is een Jd. Geen geweldige kaart, maar ik heb nu toppair met nutflush draw. Er zit op dat moment 4900 in de pot en Jeff bet 3500 uit. Ik denk erover om hier allin te gaan, maar weet dat als hij dus 2 paar heeft hij callt en ik nog steeds achter loop. Ik besluit dus om hier gewoon te callen. Hiervoor had ik meerdere redenen. Ik had positie op Jeff en wist dat ook al kwam er een harten op de river hij zal betten. Ik 3500 moest callen voor een pot van 11900. Ik nog ruim 8500 over zal houden als de river niks bracht en dat ruim voldoende was om nog verder te spelen. Nu komt de river en die is Ac. Jeff gaat allin. Als mijn read was dat hij hier 2 paar speelt dan moet ik mij vasthouden aan mijn read en hier callen. Dat is ook wat ik doe en hij draait keurig 4c6s voor een geflopte straat. Ik sta nog een beetje verbijsterd te kijken, maar begrijp al vrij snel dat de Aussi millions voor mij over is.

Achteraf kan je de hand op meerdere manieren bekijken. Je kan zeggen waarom limp je utg? Je moet daar raisen of folden. Waarom zet je hem alleen op 2 paar? Waarom call je op de river? Het is zo dat een hand op meerdere manieren te spelen is en dat iedereen wel een mening erover heeft en dat is maar goed ook. Men vergeet alleen heel vaak dat in live toernooien degene aan tafel zo veel meer informatie heeft dan de mensen die alleen de hand zien. Je zit namelijk al een tijd aan tafel met de andere spelers en ziet dus hoe zij hun handen spelen. Je hebt ook een geschiedenis met die andere spelers en ook kan je live tells oppikken.

Zoals ik al aangaf waren er een aantal leuke discussies op de diverse fora nadat ik vertelde over mijn uitschakeling. De discussie ging over de hand, maar ook over mij en over hoe ik poker speel. Laat ik nog één keer vertellen over mijn situatie en hoe dat precies zit. Ik ben een speler die poker ziet als een uit de hand gelopen hobby. Ik zie mijzelf als de gemiddelde bezoeker van een pokersite. Echter heb ik het geluk gehad dat ik een aantal leuke – niet bijzondere – prestaties heb behaald. Door die prestaties en doordat ik vaak ook wel wat te vertellen heb en het zeker niet vervelend vind om voor de camera te komen viel ik al snel op. Hierdoor ben ik terecht gekomen in het team van Holland poker en daardoor kan ik de meeste Holland casino toernooien spelen. Ook mag ik elke week een stukje schrijven over poker of over mijzelf en poker. Dit doe ik graag, omdat ik wil dat poker gezien gaat worden als een sport. Via pokernews heb ik al 3 freerolls gewonnen waardoor ik de hele wereld heb kunnen afreizen. Ook had ik nog een seat gewonnen op T6 waardoor ik de Ept in Warschau kon spelen en er waren heel veel mensen die mij een “gratis” vakantie gunde in Vegas. Al met al dus een heel voorrecht om dit alles uit een uit de hand gelopen hobby te halen. Ik hoop nog vaak door goede prestaties mooie toernooien te kunnen spelen. Ook hoop ik ooit nog zo’n toernooi te kunnen winnen. Niet alleen voor mijzelf, maar ook om zo weer meer aandacht voor het poker te krijgen.

Ik weet dat als je dus in de aandacht wilt staan dat je dan ook veel reacties kan verwachten. Dat kunnen ook niet allemaal leuke reacties zijn en dat begrijp ik, maar sommige reacties gaan nergens over. Heel jammer en allemaal negatieve energie die nergens voor nodig is. Ik hoop een klein beetje dat ik in deze column nog één keer heb kunnen uitleggen over mijn situatie en dat men beter begrijpt dat ik dus geen pro speler ben en dat ook niet wil worden. Ik ben net zoals de meeste bezoekers, een pokerspeler met een droom. Alleen is mijn droom al meerdere keren uitgekomen.