Als je elke week een stukje schrijft, zit je soms wel eens met de vraag: “Waar zal ik het nu weer eens over hebben?” Helemaal als je – zoals ik – een column schrijft over jezelf of over wat je bezig houdt. De ene week gebeurt er niks en is het maar moeilijk om überhaupt een onderwerp te verzinnen. En de andere keer weet je niet waar je het over moet hebben, juist omdat er zoveel te vertellen valt. Je zult begrijpen: Dat laatste was deze week het geval!

In eerste instantie wilde ik het weer gaan hebben over poker in Nederland, de wetgeving en alles wat daarbij komt kijken. Dit naar aanleiding van een aantal gebeurtenissen. Zo was er deze week weer een Affiliate conferentie in de RAI in Amsterdam. Ongeveer zestienhonderd bedrijven uit de hele wereld die zich bezig houden met internetgokken, kwamen daar samen. Donderdag stond er al een heel artikel over deze beurs in het Parool: ‘webgokkers’ zouden geen verboden kennen. De strekking: Gokken via internet is officieel nog steeds verboden in Nederland, maar er wordt hier wel zo’n beurs gehouden.

Ik was zelf vrijdag ook even gaan kijken om eens polshoogte te nemen en om bij te praten met een aantal bevriende beursgangers uit het buitenland. Toen hoorde ik dat er die vrijdag al aan alle standhouders een brief was uitgedeeld en dat er verwacht werd dat de politie langs zou komen om een kijkje te nemen.

De oren vielen van m’n hoofd. De politie?! Wat kwamen ze doen dan? Mensen arresteren die bezig waren hun beroep uit te oefenen? Een beroep dat niet illegaal is volgens de Europese wet, maar op één of andere vage manier nog wel in Nederland. Waarom laat je dan in eerste instantie zo’n beurs hier wel houden? Wederom gewoon omdat de politie(k) achter de feiten aanloopt. Ga nou eens met een groep mensen uit die wereld om de tafel zitten en kijk of je je goed kan laten informeren wat er nou precies speelt! Misschien, heel misschien kunnen we dan samen tot goede oplossingen komen.

Maar goed, dat was slechts één onderwerp. Ondertussen was de pokerwereld nog niet uitgepraat over Constant Rijkenberg en zijn ship in San Remo. Ik wilde het wel eens hebben over de gevolgen daarvan met het oog op de belastingen. Hoe gaat de belastingdienst om met dit geval en wat zal Constant nu wel en niet moeten gaan betalen?

Het eerste werd mij al duidelijk toen ik van Constant hoorde dat hij al een dag na de overwinning een brief – inclusief uitreksel van een krantenartikel over zijn overwinning – van de belastingdienst had ontvangen. Zij zouden binnenkort contact met opnemen. Overigens was de brief geadresseerd aan ene Chris Rijkenberg… slordiger kunnen we het niet maken?

Het bedrag dat Constant zal moeten afdragen zal nog wel even onduidelijk zijn, omdat er flink zal worden onderhandeld. Zo op het eerste gezicht zou je denken dat hij hier in Nederland niks hoeft te gaan betalen, omdat er in Italië al 15% belasting is afgedragen. Dus Constant zou zich kunnen beroepen op artikel 52, ter voorkoming van dubbele belasting. Maar in de praktijk blijkt dat de fiscus erg ad hoc handelt en met elke ‘klant’ andere afspraken maat. Zo blijft ook dit een schimmig verhaal en iets wat gewoon moet worden opgehelderd. Wat dat betreft kunnen de recente super-ships van Nederlandse pokeraars de boel hopelijk in een stroomversnelling brengen.

Super-ships in het meervoud, inderdaad, want er gebeurde nog iets dit weekend. Ik doel dan natuurlijk op de geweldige, ongelooflijke, gigantische, fenomenale overwinning van Pieter de Korver! Van Pokerkampioen van Nederland in een freeroll – waar 15.000 man aan meededen! – tot Europees kampioen met een hoofdprijs van €2.3 miljoen. Echt een droom die uitkomt, een jongensboek dat werkelijkheid wordt. Opvallend was ook de overeenkomst met Constant: beiden zeiden ze dat ze er al dagen er over droomden hoe ze zouden gaan winnen. Zo zie je maar dat dromen soms toch echt uitkomen.

Een markant verschil met Constant was er ook: Pieters speelstijl. Waar Constant continu de actie maakte en agressief speelde, daar was Pieter wat meer terughoudend. Heel berekenend zat hij zijn kansen af te wachten om telkens op het goede moment toe te slaan. Ook hij had het nodige geluk, maar dat heeft zoals bekend iedereen nodig om een toernooi te winnen.

Het was weer een genot om alles te volgen en te zien hoe blij Pieter was. Een jongen die altijd vrolijk en aardig is en die nu dus nog meer reden had om te lachen. Ook was hij lekker nuchter en reëel in zijn commentaar. Nederland heeft hier weer een waardig kampioen bij!

Zijn overwinning kan ook weer veel voor het poker in Nederland gaan betekenen. Ook internationaal zullen wij nu anders worden bekeken met deze back-to-back EPT-overwinningen.

In mijn hoofd had ik mijn column dus al bijna af. Het kon niet anders of deze zou hoofdzakelijk in het teken staan van Pieters overwinning. Ik was nog helemaal in jubelstemming van zijn overwinning toen ik een uur later begon aan een freeroll waar ik me eerder voor geplaatst had. Daarin was een ticket voor het Main Event van de WSOP te winnen. Er deden 56 man mee, maar alleen de nummer één zou zo’n pakket ter waarde van $12.000 winnen. Nou, appeltje eitje natuurlijk voor de freerollking!

Het toernooi verliep zoals al mijn freerolls: ik won pot na pot. Zonder problemen en met een bijna continue chiplead haalde ik de final table. Dit zegt natuurlijk nog niks, want het blijft gewoon een winner-takes-all toernooi.

Ik verloor aan de finaletafel wat chips, maar behield wel een top-3 notering. Voordat ik het wist zaten we nog maar met zijn drieën en toen één van mijn tegenstanders de ander uitschakelde, zat ik heads-up. Ik liep echter zo ver achter – bijna 7:1 – dat het zeer moeilijk zou worden om te winnen. Er was toevallig net een break en dat gaf mij de gelegenheid om een deal voor te stellen. Ik zei dat ik hem $4.000 zou betalen als hij mij de prijs liet winnen. Natuurlijk bedankte hij vriendelijk, maar ach: niet geschoten is altijd mis.

Ik moest toen snel een tactiek bedenken om nog enigszins een kans te maken. Dat was bijna gelukt. Ik kwam zelfs terug tot een hele kleine voorsprong… waarop hij meteen vroeg of we dan $500 opzij zouden schuiven voor de tweede plaats. Ik was zo diep met mijn spel bezig dat ik daar niet op reageerde.

Drie handen later wint hij alsnog en heb ik mijn titel ‘freerollking’ niet helemaal eer aan gedaan. Okee, vorige week won ik nog een freeroll waardoor ik in Aachen mag gaan strijden in een poker sport challenge – daarover in een latere column meer – maar ik had deze toch ook wel heel graag gewonnen en zo mijn ticket voor de WSOP veiliggesteld. Ik was zeer ontdaan en teleurgesteld en ik heb dan ook slecht kunnen slapen.

De volgende morgen kwam de grootste relativitering die ik tot nu toe ooit heb meegemaakt. Mijn verlies van de avond daarvoor was in één keer zo onbelangrijk geworden. Ik word gewoon pappa! Ik zat met mijn vriendin bij de dokter en daar hoorden en zagen we dat we een kind gaan krijgen. Dan is alles opeens onbelangrijk geworden en is er nog maar één ding belangrijk.

Je kind.

Het klinkt gewoon vreemd om dat te zeggen. ‘Je kind’, ‘Ik word papa.‘ Het besef is er nog niet helemaal, maar toen ik vanochtend het hartje zag kloppen werd het toch wel heel echt. Mijn kind is uitgerekend op 15 december.

Om nou meteen een hele (poker)column te gaan wijden over mijn aanstaande kind is natuurlijk ook overdreven, zeker met het oog op de woelige gebeurtenissen in de pokerwereld. Bovendien heb ik zo’n voorgevoel dat jullie de aankomende tijd nog vaak genoeg het gezeur moeten aanhoren van deze papa in spe, haha. Hoef ik in elk geval niet meer over een onderwerp na te denken!